VloedlijnenPiet Gerbrandy In Piet Gerbrandys dichtbundel Vloedlijnen zit een man op het strand. Als hij goed luistert, hoort hij fluisterende, zingende en orerende stemmen die verwoede pogingen doen om greep te krijgen op een ontsnappend leven. Ergerlijk genoeg worden die verhalen stelselmatig onderbroken door stoorzenders die uit een andere wereld lijken te komen. Het dieptepunt van de bundel wordt gevormd door een operalibretto waarin een activist zich tegen

Vanaf dat moment verwierf hij een steeds talrijker lezerspubliek

maar op vrede en herstel

which is one of the fonts Raworth first used as a type setter

ervaart de lezer door de sporen van een verloren taal iets over de gevolgen van gedwongen vertrek

and scrutinizing

” plans that “eliminate longing from stories

identification is impossible

as wellas aesthetic delight

soms meertalig maar steeds lyrisch

tedere en weelderige wereld

all worth in shared joy only

slowburn genocide